دیروز نگذاشتند پدرم از مسیر همیشه به خانه بیاید .

برادرم را که برای خرید کتاب به انقلاب رفته بود بازگرداندند.

کتابفروشیها بسته بودند .

اتوبوسها تا میدان فردوسی بیشتر نمیرفتند .

پدرم تعریف کرد که در کوچه پس کوچه هایی که مجبور شد از آنها عبور کند جوانها که عمدتا دانشجو بودند را میزدند.

برادرم تعریف میکرد که اکثرا  معترض بودند.

به نقل از دکتر شریعتی که:

 این است که مرحوم شیخ جعفر شوشتری از ذریه هابیل میگفت:

بارالها! این همه زمین و آسمانهای بی دروپیکر ساکت و بی درک چه سود ؟ این همه آدمهای جور واجور و همه یکجور و ناجور بیخودی چه فایده؟ که برای هدایتشان و آدم شدنشان صدو بیست و چهار هزار پیغمبر بفرستی و همه را بکشند و به فاصله صبح کاذب تا صبح صادق هفتاد فرستاده عزیزت را به قتل برسانند و بعد هم بروند پشت پاچال دکانهایشان راحت بنشینند و مشغول کثافت کاریشان شوند ؟ باز قیامت و ترازو و بهشت و جهنم و آن همه گرفتاری‌ها ، آخر فایده این همه زمین و آسمانهای گله گشاد و این همه آدمهای گله گشاد تر چیست؟ یک زمین و آسمان مختصر و چهار تا آدم حسابی .

بارالهی! میخواهی بنی لجنی بیافرینی که دنیا را به خون و کثافت کشد؟

و خداوند با طنین استوار فرمود: من میدانم ،رازی را که شما نمیدانید.

همه قرائن بعدی در همان آغاز نشان میداد که پیش بینی فرشتگان درست بود و این پایان نخستین شب بود .

خداوندا ! سلام

مولایم ، علی فرمود :

انسان‌ها دشمن آن چیزی هستند که نمیداند .

دانشمندان فرمانروایان مردمند .

دانشجویان دانشمندان آینده‌اند.

ایران را از شر شیاطین و بدخواهان و کج اندیشان و دین ستیزان و آنها که دین را عامل رسیدن به مقصود کرده اند حفظ فرما . 

آمین 

نوشته شده در ۱۳۸۸/٩/۱٧ساعت ۱۱:۱٦ ‎ب.ظ توسط ژاله محمد نظرات () |